Wel erg snel?

[lindsay123]

Een kleine maand geleden is mijn vriend zijn moeder overleden.
Zijn moeder was in haar vrije tijd kunstenares.
Bij hem thuis zijn ze nu al bezig met haar 'schilder'-kamer op te ruimen om er een logeerkamer van te maken.
Ze hebben wel een grote foto van haar in de living geplaatst.
Is dit wel normaal? Wat is jullie mening hierover?

[jufmaaike]

Waarom niet? Er zijn toch geen regels voor, het lijkt mij helemaal prima als zij dit zo willen. Je vergeet iemand niet als je zijn spullen opruimt, sommige mensen willen dingen graag nog een tijd houden zoals het is, anderen juist niet.

Wat heeft dit trouwens met onderwijs te maken?

[lindsay123]

Vind je het dan niet een beetje snel?
Vind 't precies of "nu ze dood is, moet ze buiten" ?

[Femme29]

Vind je het dan niet een beetje snel?
Vind 't precies of "nu ze dood is, moet ze buiten" ?

Dat slaat natuurlijk nergens op. Dat is jouw idee ervan.
Sommige mensen vinden dat je die kamer tot in den eeuwigheid in dezelfde staat moet laten, en andere die willen het gewoon opruimen.
Misschien vinden ze het wel fijn om door de spullen heen te gaan? Mag ik vragen hoe ze is overleden? Plotseling of was er een ziekbed?
Daar wil ook wel een beetje het verschil in zitten...

Wees blij dat ze er zo mee om gaan. Als ik zie hoe mijn moeder nog lijdt onder het sterven van mijn stiefvader.... dat breekt mijn hart! Ik zou willen dat ze het soms wat meer los kon laten en weer wat meer kon genieten van het leven!

[jufmaaike]

Misschien is het snel, maar dat is voor iedereen anders. Voor jou is het zo te horen eigenlijk te snel, maar voor anderen niet. Voor mij is het ook dat als iemand overlijdt ik diegene niet herinner door zijn of haar spullen, maar door mijn herinneringen aan diegene.
Mijn vader is begin december overleden, in maart stond het huis van hem en zijn vrouw te koop, inmiddels woont ze ook daadwerkelijk ergens anders. Ze heeft veel spullen van mijn vader (samen met ons) moeten opruimen en deels ook weggooien. Ik vind het niet erg, ik heb wat kleine spulletjes (boeken uit zijn jeugd bijvoorbeeld) en een mooie foto en de vrouw van mijn vader heeft nog wel meer spullen, maar ze woont niet meer in het huis waar ze samen hebben gewoond. Dat betekent niet dat zij hem ooit zal vergeten, dat neem je gewoon met je mee, ook zonder huis of schilderkamer.

[lindsay123]

Mag ik vragen hoe ze is overleden? Plotseling of was er een ziekbed?

Ze is overleden aan kanker, 6 weken nadat de ziekte was vastgesteld.

[Juf Kirsten]

Ik ben het eens met de anderen, voor de een is het snel, voor de ander is het een goede manier om het te verwerken. Zo doen ze wellicht herinneringen op en kunnen ze het 'een plek geven'.

Jij trouwens ook heel veel sterkte de komende tijd, het feit dat je je afvraagt of het niet te snel is en dat het de moeder van een goede vriend is gaat je niet in de koude kleren zitten en zegt ook een beetje dat jij nog niet klaar bent voor het echte afscheid.

[Yvonne Jansen]

Het is niet te zeggen wat "snel" is. Dit begrip loopt per persoon zou uiteen. Laat het aan de nabestaanden over en laat hen hun tijd en ruimte indelen. Misschien wordt er gereageerd vanuit angst of misschien vanuit bewustzijn. You never now.
Succes in ieder geval met jouw proces!!

Hartelijke groet Yvonne

[jufHetty]

Maak het nu net in deze periode mee: een dierbare krijgt een beroerte, ik ruim alles op, verhuis het naar het verpleeghuis en....het voelt goed. Voor mij is het in elk geval een manier om iets te verwerken: iets "doen". Tijdens het opruimen en verhuizen gaan er heel veel gevoelens door me heen, heftig maar dat moet toch gebeuren. Nu zitten we al weer samen gezellig te praten, ondanks alle verdriet is er ruimte want de nieuwe fase krijgt vorm door dat opruimen van mij.
Het lijkt aan de buitenkant: ik ban iemand uit mijn leven, maar van binnen leeft diegene nog net zo bij mij. Zo doet iedereen het op zijn eigen manier, het verwerken van verdriet en verlies.