Belonen is een straf?

Geef jouw mening op diverse stellingen.

Belonen is een straf?

Berichtdoor mirjam op 29 mei 2006, 20:14

Ik heb een tijd geleden het volgende artikel op internet gelezen en het bijbehorende stukje tv gekeken (twee vandaag).
Ik vond de theorie van deze vrouw erg interessant en heb daarom ook haar boek gelezen. Hierin legt ze uit waarom belonen en straffen op den duur alleen maar nadelig zijn. Voor het kind maar ook voor jezelf.
Aangezien ik zelf veel met belonen werk en waar nodig ook straf was ik erg benieuwd hoe zij dit anders zag. Ik vind het een interessante theorie maar wel lastig toe te passen in een klas.

Ik ben nu eigenlijk wel erg benieuwd wat jullie van dit artikel vinden...
Het is even lezen, maar het is zeker wel de moeite waard hier eens over na te denken!


Opinie - Opvoeden zónder beloning

16 december 2005

Opvoed-televisie werkt met één gedachte: dat kinderen geherprogrammeerd kunnen worden door een strikte toepassing van beloning en straf. Maar werkt dat eigenlijk wel? Ja. Maar slechts heel kort.

Je kunt stickers plakken, zonnetjes tekenen, en goed gedrag betalen met klinkende munt. Meestal heeft dat snel effect. En toch is het een slechte opvoed-methode, betoogt Justine Mol.



--------------------------------------------------------------------------------

Waarom beloningssystemen in de opvoeding niet werken
door Justine Mol

Mijn drie kinderen zijn nu volwassen. Als ik terugkijk op de jaren dat ik hen opvoedde, zie ik mezelf als koorddanser, voortdurend op zoek naar een wankel evenwicht tussen ingrijpen en op zijn beloop laten, sturen of loslaten in vertrouwen, de wet voorschrijven of samen afspraken maken. Is er één beste manier? Ik denk van niet. Voor het opvoeden van kinderen bestaat geen standaard-aanpak.

Kinderen zijn niet standaard
Kinderen zijn ontzettend divers. Dat waren ze altijd al, maar vandaag de dag valt het meer op. Ze maken ons tegenwoordig duidelijk dat het individuen zijn die gezien willen worden in hun eigenheid. Meer dan ooit werkt een standaard-aanpak dus niet meer. Het is alsof kinderen zich daartegen verzetten. Dat vraagt nogal wat aan aandacht en inventiviteit van ouders.

Ouders zijn mensen die doen wat ze kunnen. Ik ben ervan overtuigd dat alle ouders het beste voor hun kinderen doen wat ze in huis hebben. Er wordt wat afgepraat en afgelezen, uitgeprobeerd en weer bijgestuurd. Ondanks deze goede bedoelingen loopt het soms toch uit de hand: ruzies, schreeuwen, verzet, nog meer regels die met nog meer onverschilligheid overtreden worden, wanhoop, oververmoeidheid...

Belonen en straffen helpt snel
Ik kan me voorstellen dat je dan je heil zoekt bij de opvoed-tv of een strak beloningssysteem met muntjes, stickertjes of anderszins. Je wilt rust en liefst zo snel mogelijk. Je wilt weer plezier hebben samen. Een systeem van belonen en straffen helpt je de touwtjes in eigen handen te nemen. Jij bepaalt wat wel en niet mag.

Dat klinkt mooi. Eindelijk een oplossing! Het werkt, maar dan moet je er wel genoegen mee nemen dat het een oplossing voor de korte termijn is, die op de langere termijn een uitwerking kan hebben waar je achteraf misschien niet zo blij mee bent.

Conditionering
Ik wil deze boude uitspraak graag onderbouwen met een stukje geschiedenis, die ik ook beschrijf in mijn boek 'Opgroeien in Vertrouwen, opvoeden zonder straffen en belonen'.

Het pedagogisch gebruik van beloningen is ontstaan in de tijd dat de psycholoog B.F. Skinner (1904-1990) het zogenaamde 'operante conditioneren' ontdekte. Hij leerde ratten een slagboompje omlaag te drukken om bij iets lekkers te komen dat erachter lag. Je kunt ratten alles leren, als je ze maar consequent beloont.

Skinner en zijn navolgers zijn deze vondst ook gaan toepassen op mensen. Zowel in het gezin als op scholen, maar ook in het bedrijfsleven en zelfs bij de overheid. Met name de overheid zoekt voortdurend naar betere beloningssystemen in een voortdurende poging ons in de gewenste richting te sturen (bijvoorbeeld met behulp van subsidies voor gewenst gedrag). De overtuiging dat wederzijds respect en vrede, gelijkwaardigheid en geluk, bereikt kunnen worden door mensen in een bepaalde richting te duwen, is sterk.

Sinds Skinner zijn er echter allerlei onderzoeken geweest waaruit blijkt dat je mensen niet wezenlijk kunt veranderen door ze te belonen. Een overzicht hiervan staat in het boek van Alfie Kohn, getiteld 'Punished by Rewards'. Kohn ziet belonen eigenlijk als een straf en niet alleen omdat een beloning die wordt achtergehouden (als het gewenste gedrag niet heeft plaatsgevonden) eigenlijk een verkapte straf is. Ook ik volg deze lijn.

Belonen leidt tot niets
Het gebruik van beloning in de opvoeding raad ik niet aan. Sterker nog, ik raad het af. Ik heb daarvoor de volgende argumenten.


Belonen leidt tot competitie. "Wie het eerst zijn pyjama aan heeft, mag bij mij op schoot bij het voorlezen." Soms houden kinderen wel van zo'n wedstrijdje. Maar er zijn ook veel kinderen die er last van hebben. Ze worden er zenuwachtig van, want bang om te falen. Ook zullen ze niet zo geneigd zijn een zusje of broertje helpen, omdat ze zelf de beste of de snelste willen zijn. Belonen stimuleert het vergelijken. Voor je het weet heb je kinderen die zich hoogmoedig gaan gedragen, of juist ontevreden worden over zichzelf.

Belonen kan de aandacht afleiden van echte problemen. Laatst hoorde ik van een moeder dat zij al weken haar kind probeerde om te kopen om meer te eten. Toen dat niet hielp, werd ze boos en probeerde ze het met straffen. Totdat bleek dat zijn amandelen zo dik waren dat hij gewoon geen hap door zijn keel kon krijgen.

Slimme kinderen worden calculerende burgers. Op een gegeven moment krijgen ze door wat er nodig is om de beloning op te strijken, waardoor ze nooit méér zullen doen dan nodig is. Ze zullen zich bijvoorbeeld niet uit zichzelf ertoe zetten een keertje extra op te ruimen of af te wassen, zonder dat daarom gevraagd wordt. Waarom zou je ook, als je er toch niets voor krijgt? Zo verliezen kinderen de intrinsieke motivatie (de motivatie van binnenuit) om iets te doen, van taakjes in het gezin tot het leren voor een proefwerk. Zodra de beloning ophoudt, verdwijnt het aangeleerde gedrag trouwens meestal weer.

Kinderen leren dat degene die de meeste macht heeft, zijn of haar zin krijgt. Ze leggen zich hierbij neer of ze komen in opstand. Beide is niet gunstig.
Doe wat ik zeg!
Als belonen zo bezwaarlijk is, wat moet je dan doen om je kinderen te laten doen wat je zegt?

Om eerlijk te zijn, vind ik de vraag al verkeerd. Gaat het er in de opvoeding om dat kinderen doen wat hun ouders zeggen? Ik denk dat het erom gaat dat we onze kinderen begeleiden op hun pad, zodat ze hun eigen manieren vinden om te worden wie ze willen zijn. En van nature wil elk kind ook graag een bijdrage leveren aan het geluk van anderen. Het is dan ook de kunst om die aanleg zo de ruimte te geven dat een kind zijn eigen manier ontwikkelt om dat te doen en daar plezier in te houden.

Deze visie op opvoeden leidt op de lange termijn tot een maatschappij waarin mensen naar elkaar luisteren, en hun creativiteit zo inzetten dat iedereen tot zijn recht komt. Maar als ik om me heen kijk naar de politiek, het onderwijs, en de jacht op materieel gewin, dan hebben we nog een lange weg te gaan.

10 Tips
Ik heb geen kant-en-klaar alternatief voor straffen en belonen. Wel heb ik een aantal tips voor ouders die de strikte controle willen laten varen en willen groeien in vertrouwen.

1. Zorg voor jezelf. Als jij lekker in je vel zit, heb je meer geduld en humor en heb je meer aandacht voor wat je kind voelt en nodig heeft.

2. Blijf in contact. Leef je in: wat beweegt een kind om iets wel of niet te doen? Welke bijdrage vindt dit kind leuk om te leveren en wanneer?

3. Wees duidelijk in wat jij graag wilt. En als je iets van je kind wilt, vraag het dan vriendelijk. Zelf ben je ook eerder bereid iets te doen als het vriendelijk gevraagd wordt.

4. Als een kind "nee" zegt, kijk dan waar hij "ja" tegen zegt, dus wat hij wél wil. Misschien wil hij wel aan jouw wens tegemoet komen, maar alleen op een andere manier dan jij in gedachten had.

5. Maak samen met je kinderen de regels in huis (waardoor je ze medeverantwoordelijk maakt - ze hebben de regels immers zélf bedacht) en beperk het aantal regels zo veel mogelijk. Hoe meer regels, hoe moeilijker het is om eraan te voldoen, en hoe minder gezellig het wordt. Maak bijvoorbeeld een prioriteitenlijstje waarin alleen de eerste drie regels nageleefd moeten worden.

6. Geef je grenzen aan. Bijvoorbeeld: ik wil niet dat we elkaar pijn doen. Telkens als dit wel gebeurt, grijp je in, zodat het stopt (zonder zelf iemand pijn te doen!) en geef je uiting aan die grens. Bij een kind dat voortdurend over een grens gaat, zit waarschijnlijk iets dwars. Probeer erachter te komen wat dat is. Met straffen en belonen bereik je misschien dat hij niet meer over je grens gaat, maar je komt er dan niet achter wat hem dwars zit en wat hij nodig heeft om jouw grens te respecteren.

7. Laat je waardering blijken. Niet met "Goed zo", en niet met een snoepje, want dat maakt kinderen afhankelijk van jouw goedkeuring. Zeg liever wat jij eraan beleeft, waar jij van geniet. Hoewel dat feitelijk geen beloning is, kan het wel zo beleefd worden. Samen blij zijn is (ook) leuk, bijvoorbeeld als het je kind lukt om zelf zijn schoenen aan te trekken, of als je samen zit te smikkelen van de koekjes die hij gebakken heeft. Geniet oprecht mee met het succes van je kind.

8. Toon belangstelling voor wat je kind doet, zonder er een oordeel aan te verbinden.

9. Maak je kind opmerkzaam op het effect van de dingen die hij doet. Dus niet: "Wat goed dat je de helft van je koekje weggeeft", maar: "Kijk eens naar Baukjes gezicht, volgens mij is ze heel blij met dat koekje!"

10. En misschien wel de belangrijkste tip: leef de waarden en deugden voor die jij graag in je kinderen ontwikkeld ziet. Kinderen zijn nabootsers. Hoewel... Ze zullen die waarden en deugden weer anders tot uiting brengen dan jij, want ieder kind blijft uniek.

Justine Mol
p/a mailto:redactie@ouders.nl

Meer informatie

Uitzending Twee Vandaag (1 december 2005) over de zogenaamde 'Tina Taler': een muntje dat je moet kopen en vervolgens als beloning aan je kind kunt geven. Voor het muntje kan het kind iets leuks bij jou kopen. In de uitzending geeft Justine Mol kritisch commentaar op dit verschijnsel.

Website Justine Mol: http://www.justinemol.nl



--------------------------------------------------------------------------------


Justine Mol (1949) is sinds enkele jaren internationaal gecertificeerd trainer 'Nonviolent Communication', ofwel trainer en coach 'Ontwapenend Communiceren'. Voorheen was zij logopediste en had ze 25 jaar een eigen praktijk. Daarnaast werkte ze in het onderwijs (Vrije School). In juni 2005 verscheen haar boek 'Opvoeden in vertrouwen':

Opvoeden in vertrouwen - opvoeden zonder straffen en belonen
door: Justine Mol
uitg.: SWP, 2005
ISBN 90 666 5663 8
prijs: EUR 11,50
Online bestellen bij onze partner BoekAnouk (nieuw venster)
mirjam
PABOforum Peuter
 
Berichten: 157
Geregistreerd op: 03 maart 2002, 19:19

Berichtdoor Geoffrey op 29 mei 2006, 20:29

Een hoop interessant geklets, maar het is duidelijk dat Justine Mol niet weet wat in de opvoedingswetenschap nu eigenlijk onder 'belonen' verstaan wordt. Haar tips houden in dat je je kind aandacht geeft, dat je je waardering laat blijken, dat je laat zien wanneer een kind iets goed doet, dat je gaat kijken wat je met zo'n kind kan bereiken, enz. Hoezo komt dat niet op hetzelfde neer als belonen? Justine denkt dat ze een heel radicale theorie heeft bedacht, die recht ingaat tegen de huidige psychologische opvattingen, maar in feite trapt ze alleen maar open deuren in. Veel van wat zij zegt doe ik al jaren als ik met kinderen werk, alleen tel ik die vorm van positieve aandacht wél onder de noemer "beloning".
Wees gewoon jezelf. Meer kun je niet zijn.
Avatar gebruiker
Geoffrey
PABOForum team
 
Berichten: 2145
Geregistreerd op: 15 dec 2001, 21:37
Woonplaats: Zwaag
Groep: 0
Schooltype: Educatieve uitgeverij
PABO jaar: 0
Functie: Productmanager

Berichtdoor Joke op 29 mei 2006, 21:16

Niemand is van een complimentje slechter geworden.
Dat is de beste beloning vind ik. Het doseren hiervan is moeilijker. ;)

De rest is 'open deuren intrappen', lees alle topics op dit gebied op het paboforum maar door. Het moet je tweede natuur geworden zijn om zo met kinderen om te gaan.
Turn can'ts into cans and dreams into plans.
(Lees mijn blogs op http://www.positiefleren.nl/jufjedermann.php en http://www.positiefleren.nl/superjuf.php )
Avatar gebruiker
Joke
Paboforumholist
 
Berichten: 16866
Geregistreerd op: 01 jan 2004, 15:37
Woonplaats: westen van Nederland
Groep: 0
PABO jaar: 0

Berichtdoor mien mina op 30 mei 2006, 15:52

Volgens mij bedoelt ze toch wat anders.
Er zijn veel mensen ook leerkrachten die echt belonen. De tafel die als eerste klaar zit krijgt een zonnetje en aan het einde van de week of van de dag...
Joke heeft gelijk wanneer ze zegt dat een compliment de beste beloning is! Met belonen en straffen krijg je vaak competitiegedrag en hier kan pesten en klikken uit voortkomen.
Ik zelf doe het allebei nooit, niet belonen en niet straffen.
De beloning krijgen ze met complimentjes en met aandacht.
Opmerkingen als omdat jullie zo goed hebben gewerkt gaan we....., zul je weinig uit mijn mond horen komen.
mien mina
PABOforum Kleuter
 
Berichten: 272
Geregistreerd op: 21 okt 2005, 15:16

Berichtdoor mirjam op 30 mei 2006, 16:08

Volgens mij bedoelt ze toch wat anders.
Er zijn veel mensen ook leerkrachten die echt belonen. De tafel die als eerste klaar zit krijgt een zonnetje en aan het einde van de week of van de dag...
Joke heeft gelijk wanneer ze zegt dat een compliment de beste beloning is! Met belonen en straffen krijg je vaak competitiegedrag en hier kan pesten en klikken uit voortkomen.


Dat haalde ik er ook uit Mien mina! Tuurlijk wordt niemand slechter van complimenten, maar als ik zie dat een kind in tranen uitbarst omdat het een 9 gehaald heeft en geen 10, dan is er iets niet goed. Als je dan gaat doorvragen komt er uit dat ouders een cadeau beloofd hebben als het kind een 10 haalt. :shock:
Vooral ook door het competitiegedrag ben ik over dit onderwerp gaan nadenken. Kinderen kunnen zich daardoor denk ik snel minder gaan voelen dan anderen of zich anders gaan gedragen dan ze werkelijk zijn (in goede of slechte zin)

Ik zelf doe het allebei nooit, niet belonen en niet straffen.
De beloning krijgen ze met complimentjes en met aandacht.


Waar ik wel benieuwd naar ben mien mina: wat doe jij dan als een kind een regel overtreedt, brutaal is oid??
mirjam
PABOforum Peuter
 
Berichten: 157
Geregistreerd op: 03 maart 2002, 19:19

Berichtdoor mien mina op 30 mei 2006, 16:36

Praten, praten praten!!
Ik heb twee jongens met gedragsproblemen die daarvoor ook professioneel begeleidt worden.
Als ze een regel overtreden dan praat ik daarover, soms laat ik ze even buiten de groep totdat zij (en ik) afgekoeld zijn.
Ik spreek heel veel over hoe wil jij dat je behandeld wordt, waarom doe je dat zelf niet.
Ik stel mezelf ook kwetsbaar op naar de kinderen;
- Ik weet niet wat ik met jou moet, weet je zelf een oplossing
- Is er iets wat je me wilt vertellen
- Ik vind het niet leuk om jou te mopperen enz
Kinderen kunnen vaak zelf wel vertellen wat er aan de hand is en hoe we het samen kunnen oplossen.
Ik denk dat kinderen zich niet beter gaan gedragen omdat ze anders straf krijgen of omdat ze dan 5 minuten mogen spelen.
Ik denk dat kinderen zich goed gaan gedragen als ze ervaren dat het gezelliger is, als ze ervaren dat ze gewaardeeed en gerespecteerd worden.
mien mina
PABOforum Kleuter
 
Berichten: 272
Geregistreerd op: 21 okt 2005, 15:16

Berichtdoor miekiemousie op 30 mei 2006, 16:48

Oei, wat ben ik het toch verschrikkelijk met je eens! Ik hoop alleen ook een school of team te treffen die op deze manier wil werken. Op dit moment, met mijn eigen klasje wil ik het ook echt op deze manier aanpakken. De kinderen eigen verantwoordelijkheid geven. Ik kan wel straffen als ze iets niet doen, maar helpt dit. Denken ze dan de volgende keer 'beter' na.

Een leuk voorbeeld hierbij. Op mijn laatste stage moesten de kinderen een blaadje schrijven als ze iets gedaan hadden wat niet kon/mocht. Bij een ruzie gaf ik aan de kinderen, wat nu. De kinderen gaven aan niet te willen schrijven (wat ik prima vond, want ik sta hier absoluut niet achter). Ze bedachten een betere oplossing. Ze moesten een 'excuusbrief' schrijven. Een jongen zei hierbij, je moet dan echt nadenken en dan weet je beter wat je de volgende keer beter niet kan doen'. Geweldig toch!?
Zorgen moet je doen, niet maken. (loesje)

2016-2017: Nieuwe uitdaging met een groep 3b/4a/4b/5a (27 leerlingen)
miekiemousie
PABOForum team
 
Berichten: 3585
Geregistreerd op: 19 sep 2004, 17:06
Groep: 0
Schooltype: Fase-onderwijs
PABO jaar: 0

Berichtdoor mien mina op 30 mei 2006, 16:59

Straks als je een eigen klas hebt wordt dit een stuk makkelijker miekiemousie, in m'n LIO en toen ik nog ADV vervanging deed vond ik het ook veel moeilijker om problemen op deze manier aan te pakken.
Kinderen moeten je goed kennen en weten wat ze aan je hebben!
Het gaat jou echt wel lukken hoor op de manier die jij voor ogen hebt!
mien mina
PABOforum Kleuter
 
Berichten: 272
Geregistreerd op: 21 okt 2005, 15:16

Berichtdoor miekiemousie op 30 mei 2006, 17:03

Dat weet ik zekers wel! Toch blijf ik er voorlopig nog even over fantaseren. Eigenlijk wel heerlijk dat ik hier nu duidelijke ideeen over heb. Deze zijn in de loop van het jaar gegroeid en uitgeprobeerd. Nu op naar het vinden van mijn plekkie!!! En dan ga ik jou nadoen :D :D
Zorgen moet je doen, niet maken. (loesje)

2016-2017: Nieuwe uitdaging met een groep 3b/4a/4b/5a (27 leerlingen)
miekiemousie
PABOForum team
 
Berichten: 3585
Geregistreerd op: 19 sep 2004, 17:06
Groep: 0
Schooltype: Fase-onderwijs
PABO jaar: 0

Berichtdoor darius op 30 mei 2006, 17:06

Op de school waar ik nu sinds december werk, wordt gewerkt volgens de principes van Kaleidoscoop. Ik ben ook bezig met de cursus, en daar is dit artikel aan de orde gekomen.
Kaleidoscoop geeft aan dat complimenten geven eigenlijk niet de bedoeling is. (reden: zie artikel)
Dus: Als een kind zijn schoen laat zien met gestrikte veters dan zeg jij: 'Jij hebt je veters gestrikt'. Wat in ieders natuur zit is: 'Jij hebt voor het eerst je veters gestrikt, wat goed zeg, jij krijgt een veterstrikdiploma!!'.

Ik heb een tijdje geprobeerd om te werken zonder complimenten, maar dit zit niet in mijn aard. Het lukt me gewoon niet. Dus ik ga gewoon verder met complimenten, al is het maar een knipoog naar een kind dat er op tijd aan denkt om z'n vinger op te steken.
Ik denk wel dat het belangrijk is om niet te snel materieel te gaan belonen, met stickers enzovoorts.
juf groep 1/2C
darius
PABOforum Peuter
 
Berichten: 128
Geregistreerd op: 12 jun 2004, 16:10
Woonplaats: Lelystad
Groep: 1
Schooltype: Islamitisch
PABO jaar: 0

Berichtdoor mien mina op 30 mei 2006, 17:13

Maar een compliment geven is toch prima!
Ik geef de hele dag door complimenten inderdaad soms maar een knipoog of een schouderklopje.
Maar ik praat dan wel vaak over het compliment en het gedrag; "ik vind het heel knap van jou dat je zo goed je best doet, zo is het toch veel leuker, hoe kunnen we nou zorgen dat het vaker zo gaat als vandaag enz."
Ik heb een jongen met driftbuien in de klas, toen hij zijn eerste dag zonder driftbui had, heeft ie een grote kaart gehad waarop alle kinderen wat voor hem hadden geschreven en hebben we heel hard staan juichen.
Wel een beloning maar hij wist niet dat hij deze zou krijgen als hij een dag niet boos zou worden. Ik denk dat het dan ook weer anders is.
mien mina
PABOforum Kleuter
 
Berichten: 272
Geregistreerd op: 21 okt 2005, 15:16

Berichtdoor jennifervd op 30 mei 2006, 18:32

Wel een beloning maar hij wist niet dat hij deze zou krijgen als hij een dag niet boos zou worden. Ik denk dat het dan ook weer anders is.


Want waar zou het dan voor hebben gedaan, niet voor zichzelf, niet voor de fijne sfeer maar puur voor het materialistische wat hij zal ontvangen.
Dat werkt niet op de langere termijn.
Juf van groep 3/4/5 op een Jenaplanschool!
Avatar gebruiker
jennifervd
Paboforumholist
 
Berichten: 2387
Geregistreerd op: 24 sep 2004, 09:26
Groep: 3
Schooltype: Openbare/ Jenaplan
PABO jaar: 0

Berichtdoor Geoffrey op 30 mei 2006, 22:23

Ik denk dat de grootste misvatting in het artikel is dat "belonen" en "competitiedrang" door elkaar gehaald worden. Het is heel simpel: een goede actie van een kind leidt tot een positieve reactie van de leerkracht (compliment, goedkeurende blik, beloning of anderzijds). Een verkeerde actie leidt tot een negatieve reactie (correctie, gesprek, afkeurende blik of straf). Kan het nog anders dan? Want zelfs als je bij negatief gedrag gaat praten, praten, praten... dan nog is dat voor het kind een negatieve reactie. En dat moet ook, want een kind heeft feedback nodig op wat het doet! Het belonende aspect zit hem in de waardering die jij als opvoeder toont voor het kind: dáár zijn ze naar op zoek! Niet naar materieel gewin.

Belonen is dus niets anders dan waardering tonen voor een prestatie van het kind. En ik kan me niet voorstellen dat er ook maar één leerkracht is die waardering tonen voor kinderen niet belangrijk vindt. Natúúrlijk moet je competitiedrang vermijden en natúúrlijk moet je zorgen dat elk kind op z'n tijd een positieve impuls krijgt. Maar nogmaals: dit artikel trapt hiermee nog steeds open deuren in.
Wees gewoon jezelf. Meer kun je niet zijn.
Avatar gebruiker
Geoffrey
PABOForum team
 
Berichten: 2145
Geregistreerd op: 15 dec 2001, 21:37
Woonplaats: Zwaag
Groep: 0
Schooltype: Educatieve uitgeverij
PABO jaar: 0
Functie: Productmanager

Re: Belonen is een straf?

Berichtdoor MeesterPascal op 06 apr 2012, 10:56

Wát een interessante stelling. Met verbazing heb ik het stukje gelezen, en kon me er heel erg in vinden. Ik denk wel dat er, zoals er in veel reacties al aangegeven is, een duidelijk onderscheid gemaakt moet worden tussen een beloning als (materieel) gewin, en een aansporing/ compliment/ blijk van waardering als teken van feedback. Ik ben zelf ook niet echt voorstander van een conditionerende leerstijl, alhoewel het soms verrekte handig is om de hele groep bepaalde regels en groepsgedrag aan te leren door gebruik te maken van Pavlov's theorieen (bv. meteen te reageren op een signaal als je wilt dat de klas stil is zodat je wat kan vertellen).
Als beginner in het werkveld wordt je al snel de termen 'belonen' en 'straffen' aangeleerd, ongeacht hoe je daar als persoon tegenover staat. Aan het einde van de dag vraag ik aan mijn 'drukste' leerling hoe hij zelf vond dat hij gewerkt had die da, en of dat volgens zijn eigen verwachting was, een zo niet, hoe hij daar de volgende dag mee om zal gaan. Ik probeer me telkens voor te houden dat ik hem wil laten zien dat hij zelf verantwoordelijk is voor het behalen van zijn eigen doelen, en als dat lukt, dan geef ik heb mijn blijk van waardering. Ik heb dat altijd wel als belonen gezien, maar nu, dankzij dit stukje ben ik toch wel genuanceerder geworden! Bedankt daarvoor dus.
MeesterPascal
PABOforum Baby
 
Berichten: 5
Geregistreerd op: 14 feb 2012, 12:51
Groep: 8
PABO jaar: 4

Re: Belonen is een straf?

Berichtdoor mirjam op 06 apr 2012, 15:03

Een heel interessant filmpje over belonen:
http://www.youtube.com/watch?v=TTXrV0_3UjY
mirjam
PABOforum Peuter
 
Berichten: 157
Geregistreerd op: 03 maart 2002, 19:19


Keer terug naar Stellingen

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast

cron