Vrijwel overtuigd, toch nog twijfels

Elke gebruiker kan hier zich even voorstellen. Stel vragen om de anderen beter te leren kennen.

Moderator: timgearz

Vrijwel overtuigd, toch nog twijfels

Berichtdoor Arnhem30 op 17 apr 2016, 14:43

Hallo Allemaal,

Nou, ik zal me eens even voorstellen. Ik ben een dertigjarige man uit Arnhem. Een open persoonlijkheid, sociaal en eigenlijk opgegroeid in een verkeerd wereldje. Dat klinkt natuurlijk heel raar en ik weet bijna zeker dat je ogen nu zullen denken dat ze iets heel naars gaan lezen. Maar wees gerust. Met het verkeerde wereldje bedoel ik: afkomstig uit een ondernemersgezin waar geld, succes en (sociaal) aanzien het allerbelangrijkst zijn. Naarmate ik ouder ben geworden heb ik mijzelf erg vaak op de proef gesteld en er beetje bij beetje achtergekomen dat die wereld niet mijn wereld is, ik ga er mijn geluk niet vinden. Nu heb ik de laatste maanden met een boel mensen gepraat over dit onderwerp/probleem. Van bekenden tot onbekenden en van mensen waar ik advies van wou aannemen tot aan mensen waarbij ik alleen een andere mening wilde horen. Ik heb daar veel van geleerd! Nu is het zo dat ik al jaren met de kromme gedachten rondloop dat ik elke keer banen heb die mij niet aanstaan. Toch boek ik succes in die banen, mogen mijn werkgever en collega's mij altijd heel erg en is het allemaal goed vol te houden ook al kost het erg veel energie.
Ik merk wel op dat naarmate ik een aantal jaren in een bedrijf werkzaam ben geweest ik langzaam aan toch weer naar iets anders zoek. Maar, altijd weer naar een vrij commercieel ingesteld perspectief en Ć©Ć©n waarvan ik weet: 'daar kan ik mee thuiskomen'. Maar dan is er nog een Maar....Ik ben nu dertig jaar oud!!

Door de gesprekken van de afgelopen maanden heb ik me echt gerealiseerd dat het nu toch echt tijd is om naar mij zelf te gaan luisteren en anderen (ook al staan ze nog zo dichtbij me) daarin volledig te negeren. Ik ben nu een tweetal maanden mij heel breed aan het oriƫnteren. Want wat ik mis in mijn huidige baan en voorgaande banen is het menselijk contact, de echte interactie, ondersteuning, advies, gesprekken, kennis overdragen, echte voldoening ervaren. Ik heb wel 8 jaren in de hotelindustrie gewerkt waarbij menselijk contact continu aanwezig is maar dat was toch weer 'Theatherspel' om het geld uit de zakken te kloppen. Ik ben nu bijna 3 jaren terug in Nederland en heb reeds twee banen gehad waarbij ik ook niet gevonden heb wat ik zocht.

Ik ben daarom vrij radicaal te werk gegaan. Ik heb meeloopdagen gehad in (zorg)instellingen, tehuizen voor ouderen, middelbare scholen, basisscholen, jeugdinrichtingen en beetje bij beetje kwam ik van alles te weten. Wat ik niet wilde, dat was al vrij snel duidelijk. Ik wil niet problemen gaan opzoeken. Het werk in een instelling of een jeugdinrichting, dat is iets wat ik zeker niet wil. Onderwijs dan, een maand geleden ben ik mij daar vol op gaan focussen. En nu, weer vier weken later weet ik het persoonlijk al helemaal zeker, het basisonderwijs. Ik heb nu in totaal 5 meeloopdagen gehad in de buurt van mijn woonplaats Arnhem, dit waren ook 5 verschillende scholen. En vijfmaal op rij was ik na het eind van zo'n dag moe maar zo voldaan, dat gevoel wat ik meenam onderweg naar huis is gewoon heerlijk oftewel onbeschrijfelijk! De dankbaarheid van de kinderen als ze iets snappen na het uitgelegd te hebben, de onzekerheid op de gezichten maar toch de eerste stap te durven zetten, de onschuldigheid bij groepskringen en de vragen die daarbij gesteld worden, het trots zijn op zichzelf als ze iets voor elkaar krijgen. Ik hoef hier vast niet uit te leggen wat het mooie is aan het vak van onderwijs geven! :)

Toch heb ik nog twijfels. Die worden grotendeels veroorzaakt door online te zoeken op ervaringen, ik weet dat dat geen goed idee is maar ja... ik ben nu eenmaal een google-generatie-kind. Ten tweede is het toch een vaak terugkomende negatieve mening van personen die al in het onderwijs werkzaam zijn. Termen zoals bezuinigingen, werkdruk, administratiedruk, grote klassen etcetera komen vaak voorbij. En dan nog mensen die dichtbij mij staan, familie, vrienden... die het me allemaal ten zeerste afraden.

Nu vroeg ik mij af... heeft iemand hier op een bepaald punt in zijn of haar leven ook op de positie gestaan waar ik nu sta? Ik luister graag naar ervaringen. En natuurlijk luister ik ook graag naar meningen en adviezen van anderen!!


Groetjes,

Arnhem30
Arnhem30
PABOforum Baby
 
Berichten: 1
Geregistreerd op: 17 apr 2016, 13:20
Groep: 0
PABO jaar: 0

Re: Vrijwel overtuigd, toch nog twijfels

Berichtdoor Lespakket op 17 apr 2016, 14:51

Tsja, als ik jou zo hoor, dan zie je een baan in het onderwijs wel zitten. Als dan iemand iets zegt over de administratie of werkdruk... Ach, je ging vast niet in het onderwijs voor een makkelijk baantje dat veel geld oplevert ;)
Waar ik me wel een beetje zorgen om maak, is de kans op een baan. Ik zou momenteel niemand aanraden een baan in het onderwijs te zoeken. Maar aan de andere kant: als je zeker weet dat dit is wat je wilt, go for it!
..::Bianca::..
JufBianca.nl - Laat kleuters spelen en ontdekken
leerkracht groep 1/2 - specialist hoogbegaafdheid - educatief auteur - workshopleider
Avatar gebruiker
Lespakket
Paboforumholist
 
Berichten: 1628
Geregistreerd op: 21 sep 2002, 12:16
Groep: 0
PABO jaar: 0

Re: Vrijwel overtuigd, toch nog twijfels

Berichtdoor Joke op 23 apr 2016, 18:55

Het zal alleen geen vetpot worden, want je bent al aardig op leeftijd (haha) als je afgestudeerd bent en je begint onderaan. Kan dat? Ik neem aan dat je voor jezelf moet zorgen en meer verdiend hebt. Dan valt het niet mee om een stap terug te moeten doen. Ben je daartoe bereid?
Geen idee wat je vooropleiding is, misschien moet je een toelatingsexamen doen, zie je dat zitten? Er zijn niet alleen voordelen dus.
Turn can'ts into cans and dreams into plans.
(Lees mijn blogs op http://www.positiefleren.nl/jufjedermann.php en http://www.positiefleren.nl/superjuf.php )
Avatar gebruiker
Joke
Paboforumholist
 
Berichten: 16816
Geregistreerd op: 01 jan 2004, 15:37
Woonplaats: westen van Nederland
Groep: 0
PABO jaar: 0

Re: Vrijwel overtuigd, toch nog twijfels

Berichtdoor Prieeltje op 28 jul 2016, 14:43

Hoi Arnhem30,

Ik ben zelf 25 en herken me helemaal in je verhaal. Ik werk nu drie jaar bij mijn huidige werkgever (min de 6 maanden die ik vorig jaar bij een andere werkgever doorgebracht heb). Ik heb nooit ergens langer gewerkt dan hier en ik verveel me. Die constante drang naar wat anders, meer voldoening en vooral ook geen kantoorbaan meer; dat blijf ik houden. Ik weet eigenlijk al mijn hele leven dat ik het onderwijs in wil, ik heb gemerkt dat dat echt is waar mijn hart ligt.
Mijn man en ik helpen ook ieder jaar bij de musical van groep 8 van zijn basisschool en ieder jaar weer kijk ik enorm naar die week uit.

Ik denk dat je jezelf (heel cru gesteld) vooral moet afvragen of voor de klas staan iets is wat je jezelf ziet doen tot je met pensioen mag. Ik kan me voor mij persoonlijk niets anders bedenken dat ik liever zou willen doen; maar ik weet dat mijn man helemaal gek zou worden als hij maar een week voor de klas zou staan.
Wat ik van mezelf heel erg in jouw verhaal herken is de onrust, het snel verveeld raken en wat anders willen. Dat maakt de keus misschien wel moeilijker. Maar als er IETS is wat geen rol moet spelen, is het je leeftijd. Je bent tenslotte nooit te oud om bij te leren of jezelf om te scholen :)

Als je ontzettend blij wordt van het idee dat je iedere voor een groep van 35 kinderen mag staan en hen niet alleen dingen mag leren als leraar, maar ook als mentor, dan zeg ik DOEN! Aan goede meesters is altijd een gebrek :)
Prieeltje
PABOforum Baby
 
Berichten: 2
Geregistreerd op: 28 jul 2016, 14:01
Groep: 0
PABO jaar: 0

Re: Vrijwel overtuigd, toch nog twijfels

Berichtdoor Juf_Karin op 19 okt 2016, 18:47

Beste Arnhem30,

Ik lees uit je bericht heel veel herkenning. Ik ben nog een stuk jonger dan jij.
24 nog maar, maar ik heb kortgeleden ook de sprong gemaakt om me gewoon in het diepe te gooien.

Ik lees uit jouw verhaal een gepassioneerd persoon die heel graag andere mensen (kinderen) iets wil bijbrengen.
In het onderwijs is het heel pittig, hoge werkdruk en weinig begrip (wat ik hier uit mijn omgeving opmaak)
Toch denk ik dat je het vooral moet doen omdat je kinderen kunt helpen en dingen kunt leren.

Ik heb op mijn laatste opleiding geleerd dat je niet iets kunt kiezen wat je voor het leven kunt doen. In zo'n generatie leven we niet meer.

Ik ben heel erg blij dat ik de keuze heb gemaakt en inmiddels bijna mijn eerste blok op de pabo erop heb zitten.
Ik ben echt in een warm bad terecht gekomen en voel dat ik op mijn plek zit hier.

Laat je in je keuze alsjeblieft niet tegenhouden door wat je familie enzo zeggen.
Als jij denkt dat dit echt je roeping is. Ga het dan gewoon doen!

Ik heb na heel lang twijfelen (is dit wel echt wat ik wil, kan ik dit wel aan enz.) de knop omgezet en gezegd. We gaan ervoor!
En die keuze heeft voor mij helemaal geweldig uitgepakt.

En of het de goede keuze is of niet, daar kom je echt maar op 1 manier achter.
Dat is door het te proberen!
x.
~Een leerkracht zonder leerlingen is ook maar gewoon een mens!
Juf_Karin
PABOforum Baby
 
Berichten: 12
Geregistreerd op: 03 jun 2016, 19:20
Woonplaats: Groningen
Groep: 3
Schooltype: Openbaar/Christelijk onderwijs
PABO jaar: 2

Re: Vrijwel overtuigd, toch nog twijfels

Berichtdoor Joke op 19 okt 2016, 21:03

Wat heb je dat mooi geschreven, Juf_Karin.
Ik ben benieuwd of Arnhem30 ook inderdaad voor de opleiding heeft durven kiezen.
Turn can'ts into cans and dreams into plans.
(Lees mijn blogs op http://www.positiefleren.nl/jufjedermann.php en http://www.positiefleren.nl/superjuf.php )
Avatar gebruiker
Joke
Paboforumholist
 
Berichten: 16816
Geregistreerd op: 01 jan 2004, 15:37
Woonplaats: westen van Nederland
Groep: 0
PABO jaar: 0


Keer terug naar Voorstellen

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast